Kaç sevda eskittik
Bu yalancı bahardan, kalan
Gözyaşlarımız için
Kaç şiir yeter
Yine yalnızlık kokusu vardı..
Beni öptüğün kaldırımlar da buna şahit
Öpme yine gel yeter
Kaç pranga eskittim
Benim her gecem ayrı bi kasvetli
Bu ayaklarımın tozu aslında
Benim hayallerimin bi alt metni
Yorum yok.. yolum kayıp..
Yüzüm yok.. hiçe sayıp..
Beni es geçen bu kaderin önüne
Çökmesem de yeter
Yorgun yıllarrr
Beni aldı götürdü zaman
Kalıp onca sefer beni kandıramazdı
Bu sefer de kandık aman
Kafam yandı durumlardan bitmeyen bu sorunlardan
Mutluluk mu yalan ya da ulaşılmayan konumlarda
Toz olan bu rafın şekli şemali bozulmakta
Buzullardan farksız kalbim değer verip yorulmakta
Takılma çok sırıtmama
Kolay değil her gece bu kafamdakini sıfırlamak
Kırıklara alışmışken ayar çektim sınırlara
Konuştuğum tek kişi ben sessizce ve sıkılmadan
Dayan derim dayan
Belki bu dünyayla senin uymamıştır mayan
Ayan beyan yalnızlığına bulmaz ilaç falan hayat
Bakma aslı olsa bulur çünkü beklemiştim baya
Karanlıktan umut arar
Uğrarsın saçma sapan duraklara
Nefes biter yanındaki kimdi unutmadan
Buna hayat denir çizersin silgi kullanmadan
Yorgun yıllarrr
Beni aldı götürdü zaman
Kalıp onca sefer beni kandıramazdı
Bu sefer de kandık aman