Yarim kechä, asman jim,
Yultuzlar sänni eslärim.
Bir sada, yuräktin chiqti,
Qelbim sänni chaqirdi.
Sän yoq bolding, men qaldim yolumda,
Shamallar äytidu, sen qaytarmisän?
Bir soz, bir qarash, qälbimni yandırdi,
Lekin yazmighan ekenmiz birge.
Köngül isqilib, asman qaraydi,
Yash töküp, tünge aralashadi.
Säni izdäymen har bir nefasta,
Ötmüşimni yoq qila almimen.
Qelbning sadasi — sänning isming,
Yurägimda yangray, öchmäs nur.
Bir umid, bir arzu, qaldim sänsiz,
Bu dünyada sän — menlik duyghu.
Sährada yol, uzun vaqit,
Qelbim sän bilen toluq.
Bir qarash yetär, sözsiz bildüm,
Säni süydüm — qaytmasligingni bilip.
Yultuzlar, men bilen sözläsun,
Asman süküt, yuräk yansun.
Her bir tökülgän yaş,
Bir yadgä — sänning izing.
Qelbning sadasi — sänning isming,
Her bir nafasda yangray, unutmimen.
Sän yoq bolsa, dünyam toxtaydu,
Ashqning sadasi — menlik qismät.
Sahraning shamalliri — sänning nafas,
Qelbim esläp qalidu, her kechä.
Bir sada yangray jim asmanda,
“Sän bilen ashq — heqiqiy eydi.”