คืนอันเป็นนิรันดร์ (Kuen Aun Pen Niran) - Passakorn Wiroonsup
เหมือนว่าเราจะมอง ไม่เห็นหนทางใด
永远也不会明亮的的黑夜 即使很想看清楚却
ตกอยู่ในความมืดบอด ตกอยู่ในห้วงใจที่อ่อนไหว
好像掉进了什么也看不清的暗阁没有光辉的天空
เหมือนจะเป็นกลางคืนอันยาวนาน เมื่อฟ้าไม่มีแสงใด
就像漆黑的夜来临般
มองไปรอบกาย หัวใจก็พลัน หวาดกลัว
放眼四周 立即会不安
ว่าเหตุใดคืนที่ยาวนาน ไม่ผ่านไปเสียที
只因这长夜 一点也没有感到过去
จากนี้จะมีหนทางอื่นอีกไหม
从现在起道别的道路上去走走看吧
แต่อย่างไรก็ตามยังมีตะวันยังที่ฉายในวันต่อไป
不论结局 太阳依然会照耀
แต่ไม่รู้ต้องรอเมื่อไหร่ หรือใจเราคงจะอยู่กับคืนอันเป็นนิรันดร์
我不知道如何去等待 我的心情永远与你共存
ว่าเหตุใดคืนที่ยาวนาน ไม่ผ่านไปเสียที
只因这长夜 一点也没有感到过去
จากนี้จะมีหนทางอื่นอีกไหม
从现在起道别的道路上去走走看吧
แต่อย่างไรก็ตามยังมีตะวันยังฉายในวันต่อไป
无论结局 太阳依然会照耀
เมื่อเรามีเช้าวันใหม่ หวังใจว่าจะมีหนทาง
我在迎接新日子的时候
เมื่อทุกข์ในวันเมื่อวานคืนกลับมาหาใจอันอ่อนแอ
会好好确定自己的道路 过去痛苦记忆复苏的时候
เหตุที่ใจแพ้ เพราะเราต่างหากที่แพ้ใจ
变心灰意冷 心灰意冷的理由
ความทุกข์จึงเป็นกลางคืนอันยาวนาน แต่แล้วมันจะผ่านไป
因为我们那些很多很多
ตราบใดเวลายังหมุนผ่าน ความทุกข์จะผ่าน เพราะไม่มีคืนใดเป็นนิรันดร์
痛苦是漫长的黑夜 但是什么时候可以过去
วันคืนต้องผ่าน นั่นคือเวลาอันเป็นนิรันดร์
时间流逝 痛苦会随之而去的