Сезімдерің сақталған, жүрегімде жатталған еді
Даттасам көздеріңмен таптаған мені
Төгіліп үндеу үндедім де, күт дедім
Күт дедім
Ертеде қаңбақ шал ем
Бірақ жаныңда жаным да баубақша
Болып, жайылады оңаша
Қалған сәтімізді алдым жақшаға, енді
Жақындат қане бері белді
Сезім ырғағына тербеліп
Жарығым
Мені алдама
Үндемесең де, бәрін де сезем көзден ғана
Жаныңа жақындауға бер себеп анда-санда
Сені суреттеп, бірден жүрекке сақтап алғам
Алыстап кетпе менен басқаны таңдасаңда
Білмеймін өзге не керек?
Келе беремін ертерек
Күтіп алсын деп еркелеп
Саған лалагүл терем
Жаныңда сенің үндемеу де тым ыңғайлы
Неге қоштасқанда аспанда жылайды ай?
Кінә, кінә, кінә
Айтшы кімнен болды
Кінә, кінә, кінә
Көздерің сондай тым бейкүнә
Ішкі дүниең бірақ сұрқия
Кешкі 8-дер шамасында
Махаббат аралына барасың ба?
Мына ғашықтар қаласында
Айтшы жалғыз қаласың ба?
Мені алдама
Үндемесең де, бәрін де сезем көзден ғана
Жаныңа жақындауға бер себеп анда-санда
Сені суреттеп, бірден жүрекке сақтап алғам
Алыстап кетпе менен басқаны таңдасаңда
Мені алдама
Үндемесең де, бәрін де сезем көзден ғана
Жаныңа жақындауға бер себеп анда-санда
Сені суреттеп, бірден жүрекке сақтап алғам
Алыстап кетпе менен басқаны таңдасаңда