เหงามันให้ตาย - รุจ ศุภรุจ (Ruj Supharuj)
以下歌词翻译由文曲大模型提供
Written by:พณวรรธน์ พงศ์ภักดีบริบาล/ปิยะ ครุธา
อากาศมันโล่งยังไงไม่รู้
不知为何四周如此空旷
ข้างๆกาย
身旁
ไม่เคยมีใครแย่งหายใจ
从未有人与我共呼吸
มันอิสระมากเกิน
这自由太过空旷
จนเคว้งคว้างไป
令我感到迷茫
ชักเรื่องใหญ่
渐渐成为重负
ไม่ไหวจะให้ทน
难以再忍耐下去
ใครว่าตัวคนเดียว
谁说独自一人
อย่างนี้สบาย
这样会自在
เซ็งอารมณ์จะตาย
心情糟糕透顶
มันเปลี่ยวหัวใจ
心感孤独
ยังกะต้องการจัง
仿佛渴望着什么
ไอ้ชีวิตลำพังไม่มีใคร
孤独的生活无人相伴
ก็ใครอยากเหงา
谁愿意孤独终老
เป็นจริงเป็นจังอยู่อย่างนี้
却不得不真实地面对这一切
เมื่อไรจะหายซักทีไม่รู้ทำไม
何时才能摆脱这孤独 不知为何
ไม่เห็นสักคนมาสนใจ
竟无人关心
ต้องอยู่คนเดียวอย่างเคย
依旧只能独自一人
หรือไง
难道不是吗
ต้องแบก
只能独自承受
ความเหงาพะรุงพะรังอยู่อย่างนี้
这般无尽的寂寞
สลัดไม่พ้นซักทีจนเริ่มทำใจ
始终无法摆脱 直到开始心灰意冷
ถ้าไร้หนทางจะหาบางคน
若无路可寻 无法找到陪伴的人
จะอยู่ลำพังให้มันหนำใจ
独自一人,心如刀割
ให้เหงามันให้ตาย
让孤独吞噬我的灵魂
นั่งบ่นคนเดียวลำพังเสมอ
独自一人常自怨自艾
ใครไม่เจออย่างนี้คงไม่เข้าใจ
未曾经历的人,无法理解这种感受
ยิ่งเจอะ
越是看到
ใครเดินควงกันมันแปล๊บข้างใน
别人成双成对 心中便泛起酸楚
แล้วเมื่อไหร่
究竟何时
จะถึงตาของเรา
才能轮到我们
ใครว่าตัวคนเดียวอย่างนี้สบาย
谁说独自一人就能自在轻松
เซ็งอารมณ์จะตาย
心情糟糕透顶
มันเปลี่ยวหัวใจ
心中空荡荡的
ยังกะต้องการจัง
渴望有人陪伴
ไอ้ชีวิตลำพัง ไม่มีใคร
孤独的生活 没有人相伴
ก็ใครอยากเหงาเป็นจริงเป็นจัง
谁会愿意真正孤独
อยู่อย่างนี้
就这样生活
เมื่อไรจะหายซักทีไม่รู้ทำไม
何时才能解脱 不知为何
ไม่เห็นสักคนมาสนใจ
竟无人关心
ต้องอยู่คนเดียวอย่างเคยหรือไง
是否注定要独自一人
ต้องแบกความเหงา
背负着这无尽的空虚
พะรุงพะรังอยู่อย่างนี้
在空虚中徘徊
สลัดไม่พ้นซักทีจนเริ่มทำใจ
无法摆脱这份孤独 直到开始心灰意冷
ถ้าไร้หนทางจะหาบางคน
若无路可寻 何处觅知音
จะอยู่ลำพังให้มันหนำใจ
只能独自一人 忍受这份寂寞
ให้เหงามันให้ตาย
让孤独吞噬我的灵魂
ก็ใครอยากเหงาเป็นจริง
谁愿孤独成真
เป็นจังอยู่อย่างนี้
长久如此,难以忍受
เมื่อไรจะหายซักทีไม่รู้ทำไม
何时才能摆脱这孤独 不知为何
ไม่เห็นสักคนมาสนใจ
竟无人关心
ต้องอยู่คนเดียวอย่างเคยหรือไง
还是要独自一人如常
ต้องแบกความเหงา
背负着这无尽的空虚
พะรุงพะรังอยู่อย่างนี้
在空虚中徘徊
สลัดไม่พ้นซักทีจนเริ่มทำใจ
无法摆脱 这孤独终成习惯
ถ้าไร้หนทางจะหาบางคน
若无路可寻 无人相伴
จะอยู่ลำพังให้มันหนำใจ
独自一人 只能勉强自己忍受
ให้เหงามันให้ตาย
让寂寞吞噬我的灵魂直至消亡