Sa itaas na silid, dilim ay bumabalot
Ang tinapay ay katawan, pangakong di malilimot
Labindalawang kaibigan, nasa aking tabi
Ngunit may pusong taksil ngayong gabi
Ang alak ay dugo, na ibubuhos ko
Dahil sa isang halik, ako'y isusuko
Gabi ay lumalalim, ang Pastol ay sasaktan
Ang kawan ay kakalat, iiwanan ang laban
Ang bigat ng mundo, nagsimula nang dumagan...
Abba, Ama! Ilayo ang kopang ito!
Ang kaluluwa ko’y puno ng hapis at gulo
Ang laman ay mahina, espiritu’y sumasamo
Ngunit di ang nais ko...
Kundi ang kalooban Mo
Masunod ang loob Mo!
Sa Getsemani, ang hangin ay mabigat
Natutulog ba kayo, habang ako'y nagpupuyat?
Kahit isang oras, di kayo makapagbantay?
Ang laman ay mahina, tukso ay naghihintay.
Masdan! Mga sulo'y nagniningas sa dilim
Ang oras ay narito, lagim ay dumarating.
Ang nagkakanulo ay narito na...
Isang halik ng kamatayan...
May dalang patalim at mga pamalo!
Tila isang tulisan ang hinuli ninyo!
Sino ang humahalik sa mukha ng Guro?
Tanda ng kamatayan, lason sa puso!
Dakpin ninyo ako, tuparin ang sulat
Sa gitna ng gulo, katotohana'y sikat!
Sumunod ako nang malayo hanggang sa looban
Naghahangad ng init sa apoy na daraan
Isang alipin ang tumingin at nagwika:
"Kasama ka niya! Mukha mo'y kilala!"
"Hindi ko siya kilala! Babae, lumayo ka!"
Tatlong beses ikinaila, nawalan ng pag-asa.
Tumilaok ang manok... nabasag ang gabi
Naalala ko ang tingin Niya, na puno ng pighati
Umiyak ako nang mapait sa kawalan
Takot at pagtalikod...
Sa aking isipan.