di: Cenci/Faiella
Amore mio, duorme, nun te scetà
riest'abbracciata, stretta, nun me lassà,
fors'è paura ca me tene accussì
e 'mme rattrista sto pensiero, ca me mancarraie
a notte è scura e nun me vo fa vedè
sta vocca toia, ca vaso senza sentì.
E pure a luna s'annasconne pecchè:
sape ca i' so geluso 'e tte.
Suonno...
chisà addo sta?
Suonno...
dimme che' ll'aggia dì si torn'ancora...
O sole manna e primme ragge pe' mme
forse s'è accorto ca nun tuorne mai cchiù
e i' vivo solo ch'a speranza ca tu
chesta notte turnarraie cu mme.