ร่มสีเทา - Klear (เคลียร์)
Written by:มนต์ชัย สัตยเทพ
ฉันเฝ้าถามความสุขอยู่ที่ไหน
我一直在问 幸福在哪里
ชายที่เขาเดินผ่านฉันเข้ามา
一个男人走过 走到我的面前
บอกกับฉันขอร่มสักคัน
他跟我说他想要一把伞
แต่ว่าที่มือเขาก็มีหนึ่งคัน
但他手里已经拿着一把
ก็แปลกใจ
真是奇怪
ท่ามกลางหยดฝนโปรยปราย
在这倾盆的大雨中间
เขาก็ถามฉันว่าอยากสุขไหม
他问我是不是在寻找快乐
ลองหุบร่มในมือสักพักหนึ่ง
那我应该收起手中的伞
และเงยหน้ามองวันเวลา
仰望天空
มองหยดน้ำที่มันกระทบตา
看着雨滴落在你的眼中
ยังเปียกอยู่ใช่ไหม
还是湿漉漉的 对吧
หรือไม่มีฝน
或者说雨已经停了
บนท้องฟ้าไม่มีอะไรแน่นอน
天空中一定什么都没有
ถ้ามองจากตรงนี้
如果你从现在就开始看
เดี๋ยวก็มืด แล้วก็สว่าง
天空暗下了一会儿 然后又亮了起来
อาจจะมีฝนก่อเป็นพายุ
可能会有大雨
หรือลมลอยปลิวอยู่แค่นั้น
可能会有大风
สุขที่เคยเดินทางตามหามานาน
在幸福的道路上走了很久
ไม่ได้ไกลที่ไหน
它没有离我太远
อยู่แค่นี้เอง
就在这里
ยิ้มฉันยิ้มมากกว่าทุกครั้ง
我的笑容比以前更多
สุขที่ฉันตามหามาแสนนาน
走在这条路上 我很快乐
อยู่ตรงนี้แค่เพียงเข้าใจ
就在这里 这里只有相互理解 去抓住它
อย่าไปยึดถือมันและกอดไว้
紧紧抱着它
ก็แค่ร่มเท่านั้น
它就是把雨伞
เท่านั้น
仅此而已
บนท้องฟ้าไม่มีอะไรแน่นอน
天空中一定什么都没有
ถ้ามองจากตรงนี้
如果你从现在就开始看
เดี๋ยวก็มืด แล้วก็สว่าง
天空暗下了一会儿 然后又亮了起来
อาจจะมีฝนก่อเป็นพายุ
可能会有大雨
หรือลมลอยปลิวอยู่แค่นั้น
可能会有大风
สุขที่เคยเดินทางตามหามานาน
在幸福的道路上走了很久
ไม่ได้ไกลที่ไหน
它没有离我太远
อยู่แค่นี้เอง
就在这里
บนท้องฟ้าไม่มีอะไรแน่นอน
天空中一定什么都没有
ถ้ามองจากตรงนี้
如果你从现在就开始看
เดี๋ยวก็มืด แล้วก็สว่าง
天空暗下了一会儿 然后又亮了起来
อาจจะมีฝนก่อเป็นพายุ
可能会有大雨
หรือลมลอยปลิวอยู่แค่นั้น
可能会有大风
สุขที่เคยเดินทางตามหามานาน
在幸福的道路上走了很久
ไม่ได้ไกลที่ไหน
它没有离我太远
อย่าไปยึด อย่าไปถือ
不要紧抓着不放 不要紧抓着不放
อย่าไปเอามากอดไว้ ก็จะไม่เสียใจ
不要去抱住它 你不会悲伤
ตลอดชีวิตต้องผ่านการเปลี่ยนแปลง
经过每个人的生活 你一定经历了一些
ไม่ว่าใคร
改变
จะทุกข์จะสุขแค่ไหน
不管你是快乐或者开心
ก็อยู่ที่จะมอง
你都是你
ฉันเห็นเธอถือร่มผ่านมา
我看见你举着伞走过 沉思着
เต็มไปด้วยร่องรอยและคราบน้ำตา
泪流满面
ฉันได้เห็นแล้วมันปวดใจ
我看见你那悲伤的样子
ไม่ใช่เพียงแค่เธอที่ทุกข์
受伤的人不只是你
ฉันก็เป็นเหมือนเธอ เธอได้ยินไหม
我也和你一样 你听见了吗
อยากขอให้เธอลองโยนร่มที่ถือเอาไว้หนัก
我想要扔开你举着的雨伞
โยนมันออกไป
扔开它