பல்லவி
உன்னை பார்த்த முதல் நொடியே
அந்த கண்கள் பேசுதே
நீ பார்க்கும் பார்வையிலே நான் விழுந்து போனேனே
அன்பே அன்பே என் அன்பே
ஒரு நொடி போதாது இதயம் தாங்காது
மறு முனையில் நீ நின்றால் உலகம் தெரியாது
அன்பே அன்பே என் அன்பே
சரணம்
இரவா பகலா எதுவும் தெரியாதே
என் முடிவும் உன்னுடன்தான் அதை நீ மறவாதே
நீ போகும் பாதை அதை தேர்ந்தெடுக்க நான் உதவிடுவேன்
உன் பின்னாலே நின்றே உன்னோடு நானும் பயணிப்பேன்
நம் காதலின் காவியம் என்றும் அழியாதே
நான் சென்ற பின்பும் பேச வைப்பது உந்தன் காதல் கதைதானே