เปราะบาง - แนน วาทิยา (Nan Wathiya)
以下歌词翻译由文曲大模型提供
Written by:อาทิวราห์ คงมาลัย/ขจรเดช พรมรักษา/โป โปษยะนุกูล
หนทาง ยังดูเหมือนเดิม
道路 依旧如初
มีแสงไฟ มีผู้คนรอบกาย
灯火辉煌 人群熙攘
จากคนร้อยพัน ที่ยืนใกล้กัน
在千百人中 他们近在咫尺
กลับรู้สึกว่าไกล แสนไกล
却感到无比遥远 遥不可及
อะไรมันหายไป จากหัวใจ ของเรา
心中的那份温暖 已经消失无踪
ทำไมแค่ลม เพียงแผ่วเบา
为何微风轻轻吹过
ยังทำให้เหน็บหนาว
却带来刺骨的寒冷
แค่เพียงแผ่นฟ้า ที่ว่างเปล่า
只是空荡的天空
ยังทำให้มีน้ำตา
却让我泪流满面
ทำไมมันช่าง เปราะบางเหลือเกิน
为何如此脆弱不堪
อ่อนแอ จนเกินจะเข้าใจ
脆弱得让人难以理解
ครั้งหนึ่ง ที่เคยสัมผัส
曾经的 拥抱
ในหัวใจ ว่ารักยังเหลืออยู่
在心中 感受到爱尚存
แต่วันนี้ดู เหมือนมันลบเลือน
但如今看来 似乎已消逝无踪
กอดที่อบอุ่น จางหายไป
温暖的拥抱 渐行渐远
สักวันถ้าล้มลง จะมีใครสนใจ
若有一天跌倒 是否有人在意
ทำไมแค่ลม เพียงแผ่วเบา
为何只是微风 轻轻吹过
ยังทำให้เหน็บหนาว
却让我感到刺骨寒冷
แค่เพียงแผ่นฟ้า ที่ว่างเปล่า
为何只是空荡的天空
ยังทำให้มีน้ำตา
却让泪水涟涟
ทำไมมันช่าง เปราะบางเหลือเกิน
为何如此脆弱不堪
ร่องรอยจากคำ ไม่กี่คำ
几句话的痕迹
ยังทำให้ปวดร้าว
依然让心痛如割
แค่เพียงแววตา ที่ว่างเปล่า
那空洞的眼神
ยังทำให้เจ็บหัวใจ
仍让我心碎
ทำไมมันช่าง เปราะบางเหลือเกิน
为何如此脆弱不堪
และชีวิต เมื่อไรจะ เข้มแข็งพอ
何时生命才能坚强如初
วิงวอนให้มัน สิ้นสุดลง
祈求这一切 尽早结束
ทำไมแค่ลม เพียงแผ่วเบา
为何微风 轻轻吹过
ยังทำให้เหน็บหนาว
却让我感到刺骨寒冷
แค่เพียงแผ่นฟ้า ที่ว่างเปล่า
为何空荡的天空
ยังทำให้มีน้ำตา
却让我泪如雨下
ทำไมมันช่าง เปราะบางเหลือเกิน
为何如此脆弱不堪
ไม่รู้เมื่อไหร่จะผ่านพ้น
不知何时才能度过
ร่องรอยจากคำ ไม่กี่คำ
几句话的痕迹
ยังทำให้ปวดร้าว
仍让人心痛不已
แค่เพียงแววตา ที่ว่างเปล่า
只是那空洞的眼神
ยังทำให้เจ็บหัวใจ
仍让心痛如割
ทำไมมันช่าง เปราะบางเหลือเกิน
为何如此脆弱不堪
และชีวิต เมื่อไรจะ เข้มแข็งพอ
生命何时才能坚强如初
และชีวิต เมื่อไรจะ เข้มแข็งพอ
生命 何时才能 坚强如初