Дүниенің ағында, қарасында
Қабылдайсың үнсіз ғана жарасында
Таласуға шамам жетпей қалам кейде
Өмірім қайда асығасың тағы да
Жер мен көктің арасында желбірегенмін
Бір қуаныш бір мұңмен өмір сүремін
Ойын қуған қаңбақтай сенделумен
Уақытпен алысып мен де жүремін
Өмірім зымырап барасың ба
Армандарды алыстап қалдырасың ба
Толқын болып жағаға соғыласың
Мені үлгермей үнсіз ғана ағасың ба
Өмірім сиынмаған бір сәтке жоғалтпаймын мен
Өзімді уақытта
Мен отырмын теңіздің жағасында
Жауап таппай мың сұрақ арасында
Толқындар да мені тастап кеткендей
Өмір ағып бара жатыр қасымда
Шаң шығарып өзіңнен күндер өткен
Көңіл-күйде қара түнге үндеместен
Қиындаған тағдырыммен бетпе-бет
Жалғыз қалып сөйлесемін үнмен көктен
Сиынмаған ей өмір тоқтай тұршы
Жанымдағы үмітімді оттай қылшы
Бұйырмаған сиын болса бір күні
Жүрегімде қалсын мәңгі соңғы жыршы
Өмірім зымырап барасың ба
Армандарды алыстап қалдырасың ба
Толқын болып жағаға соғыласың,
Мені үлгермей үнсіз ғана ағасың ба