00:00/00:00
外链地址
https://www.eemp3.com/audiofile/473fd39981d17e2f18ee0c90f08957c2.mp3
点击复制风拂尘烟起，漫过旧城墙
ลมพัดผงคลอนขึ้น ผ่านกำแพงเมืองเก่า
바람이 먼지연기를 스치며 일어나, 옛 성벽을 지나
風が塵煙を撫で起こし、旧き城壁を過ぎ
岁月刻风霜，苍老了模样
เวลาแกะสลักลมหนาว ทำให้หน้าตาแก่เฒ่า
세월에 풍상을 새기고, 모습은 늙어가고
歳月は風霜を刻み、姿を老いさせる
初见杏花雨，浅笑漾春光
พบกันครั้งแรกในสายฝนดอกซากุระ รอยยิ้มอ่อนส่องแสงฤดูใบไม้ผลิ
처음 만난 살구꽃 비에, 살짝 웃으며 봄빛이 물들고
初めて杏花雨に会い、浅笑み春光が漾く
红尘路茫茫，何处是归向
ทางโลกมนุษย์กว้างไกล ไม่รู้ที่ไหนคือที่กลับ
홍진길은 막막하여, 어디가 귀향인지
紅塵の道は茫たとして、何処が帰り処か
柴米煮烟火，寻常日子长
ข้าวมันตุ๋นไฟครัวเรือน วันธรรมดายาวนาน
살림살이로 연기를 피우며, 평범한 날은 길고
柴米で煙火を煮やし、平常の日は長い
擦肩皆过客，来去都匆忙
ผู้ที่ผ่านกันไปทั้งหมด คือผู้เฒ่าเดินทาง เดินมาเดินไปอย่างรวดเร็ว
스치는 모두 지나가는 사람이고, 오고 가는 것 모두 다급히
すれ違う皆旅人、来去ともに慌ただし
相思藏心底，心事不能忘
ความคิดถึงเก็บไว้ในใจ ความคิดในใจไม่ลืม
그리움을 마음속에 숨기고, 마음의 일을 잊을 수 없고
想いを心に秘め、心配事を忘れがたい
孤灯照长夜，泪湿了衣裳
ตะเกียงเดี่ยวส่องคืนยาว น้ำตาปเปื้อนเสื้อผ้า
외로운 등불이 긴 밤을 비추고, 눈물이 옷을 적시고
孤灯が長夜を照らし、涙が衣を湿らす
谁在红尘中守望
ใครคอยเฝ้าในโลกมนุษย์
누가 홍진중에서 지키며 서있나
誰が紅塵の中で見守る
谁在风雨里流浪
ใครเดินเป็นอันพเนจรในสายฝนลม
누가 비바람 속을 떠도나
誰が風雨の中をさすらう
握不住的时光，留不住的过往
เวลาที่จับไม่ได้ อดีตที่เก็บไว้ไม่ได้
잡을 수 없는 시간, 붙잡을 수 없는 지난날
掴めない時、留められない過去
爱恨都化作，一缕轻霜
ความรักและความแค้นกลายเป็น ผืนน้ำค้างอ่อน
사랑과 미움은 모두, 한 가닥의 가벼운 서리로 변하고
愛も恨みも皆、一筋の軽霜と化す
红尘中走一趟，悲欢都尝尽
ในโลกมนุษย์เดินครั้งเดียว ชิมความสุขและเศร้าทั้งหมด
홍진중에서 한번 가보니, 희비를 다 맛보고
紅塵の中を一度巡り、歓喜と悲しみを味わい尽くす
缘深缘浅，终究梦一场
ความสัมพันธ์ลึกตื้น สุดท้ายก็เป็นฝันหนึ่ง
인연의 깊고 얕음은, 결국 한 번의 꿈이고
縁の深さ浅さは、結局一場の夢
春花落，秋草黄，岁月太匆忙
ดอกไม้ฤดูใบไม้ผลิร่วง หญ้าฤดูใบไม้ร่วงเหลือง เวลาผ่านไปอย่างรวดเร็ว
봄꽃 지고 가을풀 누렇게 되고, 세월은 너무 다급히
春の花は落ち、秋の草は黄ばみ、歳月はあまりに慌ただし
斩不断的牵绊，绕在心房
ความผูกพันที่ตัดไม่ได้ วงอยู่ในหัวใจ
끊을 수 없는 얽매임이, 마음속에 감돌고
断ちがたき絆が、心に巣くう
红尘中梦一场，爱恨皆成空
ในโลกมนุษย์ฝันครั้งเดียว ความรักและแค้นกลายเป็นความว่างเปล่า
홍진중에서 한번 꾸니, 사랑과 미움 모두 텅 빈 것으로 되고
紅塵の中で一度夢を見、愛も恨みも皆空となる
相聚别离，皆是寻常
การมาพบกันและจากล่าง เป็นธรรมดาเอง
모임과 이별은, 모두 평범한 것이고
出会いと別れは、皆平常なり
望断天涯路，不见故人影
มองถึงที่สุดขอบฟ้า ไม่เห็นรอยคนเก่า
천애의 길을 다 바라보니, 옛 사람의 모습을 보지 못하고
天涯の路を見果てても、旧人の姿を見ず
只剩思念，轻轻流淌
เหลือแต่ความคิดถึง ไหลอย่างอ่อนโยน
그리움만 남아, 살금살금 흐르고
想いだけが残り、そっと流れる
雨打窗棂响，惊醒梦中人
ฝนตกตีหน้าต่างดัง ปลุกผู้นอนฝันให้ตื่น
비가 창살을 때리는 소리, 꿈속의 사람을 깨우고
雨が窓櫺を叩く音、夢中の人を覚ます
旧梦仍温存，不见旧时人
ฝันเก่ายังอบอุ่น ไม่เห็นคนสมัยนั้น
옛 꿈은 여전히 따뜻하지만, 그 때의 사람을 보지 못하고
古き夢は依然として温もり、旧时の人を見ず
举杯邀明月，饮尽愁千丈
ยื่นแก้วเชิญเดือนจันทร์ ดื่มความเศร้าล้นลึก
잔을 들어 밝은 달을 초대하고, 천장의 근심을 다 마시고
杯を挙げて明月を招き、千丈の愁いを飲み尽くす
半生皆漂泊，心事无人问
ครึ่งชีวิตลอยตัวทั้งหมด ความคิดในใจไม่มีใครถาม
반평생 모두 떠돌며, 마음의 일은 아무도 묻지 않고
半生は皆漂泊し、心配事を問う人なし
誓言随风散，空余泪两行
คำสาบานกระจัดกระจายไปกับลม เหลือแต่น้ำตาสองสาย
서약은 바람에 흩어지고, 오직 두 줄기의 눈물만 남고
誓いは風に散り、空より二筋の涙
看遍人离合，尝尽世冷暖
เห็นผู้คนมาพบกันและจากล่างทั้งหมด ชิมความอบอุ่นและเย็นชาของโลกทั้งหมด
사람들의 이합을 다 보고, 세상의 따뜻함과 차가움을 다 맛보고
人の離合を見尽くし、世の温冷を味わい尽くす
红尘多纷扰，难得心安处
โลกมนุษย์มีความวุ่นวายมาก หยุดหาที่สงบในใจยาก
홍진은 번잡함이 많아, 마음의 평안한 곳을 얻기 어렵고
紅塵は雑扰多く、心安まる処を得がたい
放下尘与怨，从容度时光
ปล่อยผงคลอนและความแค้นไว้ ใช้ชีวิตอย่างสงบสุข
먼지와 원한을 내려놓고, 태연하게 세월을 보내고
塵と怨みを手放し、从容として時を過ごす
谁在红尘中守望
ใครคอยเฝ้าในโลกมนุษย์
누가 홍진중에서 지키며 서있나
誰が紅塵の中で見守る
谁在风雨里流浪
ใครเดินเป็นอันพเนจรในสายฝนลม
누가 비바람 속을 떠도나
誰が風雨の中をさすらう
握不住的时光，留不住的过往
เวลาที่จับไม่ได้ อดีตที่เก็บไว้ไม่ได้
잡을 수 없는 시간, 붙잡을 수 없는 지난날
掴めない時、留められない過去
爱恨都化作，一缕轻霜
ความรักและความแค้นกลายเป็น ผืนน้ำค้างอ่อน
사랑과 미움은 모두, 한 가닥의 가벼운 서리로 변하고
愛も恨みも皆、一筋の軽霜と化す
红尘中走一趟，悲欢都尝尽
ในโลกมนุษย์เดินครั้งเดียว ชิมความสุขและเศร้าทั้งหมด
홍진중에서 한번 가보니, 희비를 다 맛보고
紅塵の中を一度巡り、歓喜と悲しみを味わい尽くす
缘深缘浅，终究梦一场
ความสัมพันธ์ลึกตื้น สุดท้ายก็เป็นฝันหนึ่ง
인연의 깊고 얕음은, 결국 한 번의 꿈이고
縁の深さ浅さは、結局一場の夢
春花落，秋草黄，岁月太匆忙
ดอกไม้ฤดูใบไม้ผลิร่วง หญ้าฤดูใบไม้ร่วงเหลือง เวลาผ่านไปอย่างรวดเร็ว
봄꽃 지고 가을풀 누렇게 되고, 세월은 너무 다급히
春の花は落ち、秋の草は黄ばみ、歳月はあまりに慌ただし
斩不断的牵绊，绕在心房
ความผูกพันที่ตัดไม่ได้ วงอยู่ในหัวใจ
끊을 수 없는 얽매임이, 마음속에 감돌고
断ちがたき絆が、心に巣くう
红尘中梦一场，爱恨皆成空
ในโลกมนุษย์ฝันครั้งเดียว ความรักและแค้นกลายเป็นความว่างเปล่า
홍진중에서 한번 꾸니, 사랑과 미움 모두 텅 빈 것으로 되고
紅塵の中で一度夢を見、愛も恨みも皆空となる
相聚别离，皆是寻常
การมาพบกันและจากล่าง เป็นธรรมดาเอง
모임과 이별은, 모두 평범한 것이고
出会いと別れは、皆平常なり
望断天涯路，不见故人影
มองถึงที่สุดขอบฟ้า ไม่เห็นรอยคนเก่า
천애의 길을 다 바라보니, 옛 사람의 모습을 보지 못하고
天涯の路を見果てても、旧人の姿を見ず
只剩思念，轻轻流淌
เหลือแต่ความคิดถึง ไหลอย่างอ่อนโยน
그리움만 남아, 살금살금