Urip ing alam donyo,
Koyo purnomo ing wengi,
Sinare nglairake pangarep,
Madangi papeteng atmo.
Kadang roso kados angin,
Ngguncang kahanan, nyenyet atmo,
Nanging eling lan waspodo,
Mugya tetep ngugemi dhiri.
Tansah eling, ajeg ora lali,
Kaya lintang ing angkoso,
Nggayuh harapan lan kasunyatan,
Ngadhepi urip, kito bebarengan.
Dumateng rencang lan sederek,
Mugi kito podo nyawiji,
Ngluhurake asih ing ati,
Mbangun jagad kang adiluhung.
Saka lara, kito sinau,
Koyo banyu mili kanthi tenang,
Urip puniko wulangan,
Mugya tansah eling lan andhap asor.
Tansah eling, ajeg ora lali,
Koyo lintang ing angkoso,
Nggayuh harapan lan kasunyatan,
Ngadhepi urip, kito bebarengan.
Mugi kita tansah eling,
Ing kabecikan lan kesadaran,
Urip ing alam donyo,
Paring hikmah kang abadi.