(低沉泰文念白)
โลกนี้เป็นฝุ่นลอย ใจเราต้องเดินทาง
尘世如浮尘 吾心自远行
ชีวิตเป็นเพลงร้อง เสียงที่ไม่เคยหยุด
生命如长歌 声声永不息
我踏过红尘第一寸 沾了人间的霜
来路是荒烟漫草 去向是雾里的光
生在烟火里 长在喧嚣旁
从小听着市井的吵 学着把心事藏
课本里的道理 写满仁义礼智信
现实里的规矩 教会我低头隐忍
见过街头的乞丐 捧着破碎的碗
见过高楼的权贵 笑着把利益算
人情似纸张张薄 世事如棋局局新
我在人潮中拥挤 找一寸安身的地
耳机里循环的beat 敲碎凌晨的静
笔尖写下的字句 是我未说的命
从南方的湿热 走到北方的寒冽
背包里装着梦想 也装着生活的劫
没人问你累不累 只看你站的位
没人懂你夜的泪 只论你成与败
这红尘像迷宫 转着转着就迷途
这红尘像烈酒 喝着喝着就麻木
我攥紧拳头 把委屈往心底咽
我迈开脚步 把坎坷走成坦途
父母的白发 是我前行的砝码
朋友的陪伴 是寒夜中的火把
也曾被背叛刺伤 也曾被冷漠冻伤
也曾在崩溃边缘 对着天空大声讲
为什么平凡的人 要扛这么多重量
为什么真心的话 总被当作是荒唐
红尘滚滚 淹没多少少年魂
岁月匆匆 磨平多少桀骜的痕
我站在十字街口 看车水马龙流走
心中那团火 还在倔强地不肯休
ฉันเดินผ่านฝุ่นโลกดวงแรก โดนครอบฟ้าของมนุษย์
ทางที่มาคือหญ้าแห้ง คือที่มีแสงในหมอก
เกิดในไฟชีวิต โตข้างกองเสียง
ตั้งแต่เล็กได้ยินเสียงตึก เรียนรู้ที่จะซ่อนเรื่องใจ
หลักการในหนังสือเรียน เขียนเต็มความดีธรรม
กฎในความเป็นจริง สอนให้ฉันอ่อนน้อมถ่อมตัว
เคยเห็นขอทานในถนน ถือชามที่แตกสลาย
เคยเห็นผู้มีอำนาจในตึก ยิ้มคำนวณผลประโยชน์
ความสัมพันธ์เหมือนกระดาษบาง โลกเหมือนหมากลับเล่นใหม่
ฉันอัดแน่นในฝูงชน หาที่หนึ่งให้หายใจ
ในหูฟังเพลงที่วนไป ตีสลบเงียบของตีแรก
คำที่ปากกาเขียนลง คือชะตาที่ฉันไม่พูด
จากความอบอุ่นทางใต้ ไปถึงความหนาวทางเหนือ
ในกระเป๋าใส่ความฝัน ก็ใส่ภัยพิบัติของชีวิต
ไม่มีใครถามว่าเหนื่อยไหม แค่ดูที่ที่คุณยืน
ไม่มีใครเข้าใจน้ำตาในกลางคืน แค่พูดถึงความสำเร็จและความล้มเหลว
โลกนี้เหมือนเขาวงกต หมุนไปมาหลงทาง
โลกนี้เหมือนเหล้าแรง ดื่มไปก็เมาไป
ฉันกระชับมือ เก็บความอึดอัดไว้ในใจ
ฉันก้าวเท้า เดินให้ปัญหากลายเป็นทางราบ
ผมขาวของพ่อแม่ คือน้ำหนักที่ฉันเดินหนี
ความคิดถึงของเพื่อน คือไฟในคืนหนาว
เคยถูกทรยศทำร้าย เคยถูกความเย็นชาทำบาด
เคยอยู่ขอบขาดสลาย ตะโกนใส่ท้องฟ้าออกมา
ทำไมคนธรรมดา ถึงต้องรับน้ำหนักมากมาย
ทำไมคำพูดที่จริงใจ ถึงถูกถือว่าบ้าบ่อ
ฝุ่นโลกหมุนไป ท่วมท้นวิญญาณหนุ่มมากมาย
เวลาผ่านไปเร็ว ลบรอยดื้อรั้นมากมาย
ฉันยืนที่แยกถนน ดูรถยนต์วิ่งไปมา
ไฟในใจ ยังคงไม่ยอมดับอย่างเด็ดขาด
(中泰合唱 16Bar)
红尘中 我走一程又一程
痛与欢 都刻进生命的纹
风里闯 雨里奔 做自己的神
不负此生 不负初心的真
ในฝุ่นโลก ฉันเดินทางวันแล้ววัน
เจ็บปวดและความสุข ลงรอยในชีวิต
วิ่งในลม วิ่งในฝน เป็นพระเจ้าของตัวเอง
ไม่ผิดชีวิตนี้ ไม่ผิดความจริงของใจเดิม
后来我见过更多的人 听过更多的谎
明白善良不是软弱 真诚也需要锋芒
职场上的尔虞我诈 像没有硝烟的战场
每个人戴着面具 把真实的自己隐藏
为了几两碎银 弯腰向生活投降
为了家人安康 咽下所有的荒唐
曾以为爱情是救赎 能抵世间万苦
后来才懂情深不寿 爱也有赢有输
遇见心动的人 以为能走到迟暮
最后只剩回忆 陪我朝朝暮暮
分手的雨夜 路灯拉长我的影
心碎的瞬间 才懂缘分天注定
有人相爱相杀 有人一别两宽
有人守着承诺 熬过岁岁年年
红尘里的情 像抓不住的风
来时轰轰烈烈 去时无影无踪
我学会放下执念 看淡离合悲欢
学会接受遗憾 把过往轻放一边
也走过山川湖海 看遍日出日落
才知人间最美 是平凡的烟火
看老人牵着老伴 漫步在黄昏后
看孩子笑着奔跑 不知愁字何由
才明白幸福不是 拥有多少所有
而是心安的陪伴 温暖的守候
这红尘有苦有乐 有悲也有喜
有荆棘密布 也有繁花遍地
我不再抱怨命运 不再纠结过去
用心感受当下 珍惜每一次相遇
哪怕前路漫漫 依旧风雨兼程
哪怕满身伤痕 依旧保持赤诚
ต่อมาฉันได้พบคนมากขึ้น ได้ยินโกหกมากขึ้น
เข้าใจความดีไม่ใช่ความอ่อนแอ ความจริงก็ต้องมีขอบคม
การลวงเล่นกันในงาน เหมือนสนามรบที่ไม่มีควัน
ทุกคนสวมหน้ากาก ซ่อนตัวเองที่แท้จริงไว้
เพื่อเงินน้อยนิด ก้มหลังยอมแพ้ชีวิต
เพื่อความสุขของครอบครัว กลืนทุกอย่างที่บ้าบอ
เคยคิดว่าความรักคือความช่วยเหลือ สู้ทุกความยากลำบากในโลก
ต่อมาถึงเข้าใจว่าความรักที่ลึกซึ้งไม่ยืนยาว รักก็มีชนะมีแพ้
พบคนที่ทำให้หัวใจเต้นไว คิดว่าจะเดินไปจนชรา
สุดท้ายเหลือแต่ความทรงจำ อยู่กับฉันทุกวันทุกคืน
คืนฝนที่เลิกรา ไฟถนนยืดรอยของฉัน
ขณะที่หัวใจแตกสลาย ถึงเข้าใจว่ากรรมกำหนดไว้
มีคนรักกันขัดใจกัน มีคนจากกันสองฝ่าย
มีคนรักษาคำสัญญา ผ่านปีแล้วปี
ความรักในฝุ่นโลก เหมือนลมที่จับไม่ได้
มาด้วยเสียงดัง ไปไม่มีรอยเลย
ฉันเรียนรู้ที่จะปล่อยความคิดที่แน่วแน่ มองความรักการเลิกราอย่างสงบ
เรียนรู้ที่จะยอมรับความเสียหาย วางอดีตไว้เบาๆ
เคยเดินผ่านภูเขาทะเล ดูพระอาทิตย์ขึ้นตกทุกวัน
ถึงรู้ว่าสิ่งที่สวยที่สุดในโลก คือไฟชีวิตธรรมดา
ดูผู้สูงอายุจูงมือกัน เดินช่วงเย็น
ดูเด็กๆ วิ่งร้องยิ้ม ไม่รู้ว่าความกังวลคืออะไร
ถึงเข้าใจว่าความสุขไม่ใช่ การมีของมากน้อย
แค่การอยู่ด้วยกันอย่างสงบ ความอบอุ่นที่รอคอย
โลกนี้มีความยากมีความสุข มีเศร้ามีชื่อ
มีหนามขัดขวาง ก็มีดอกไม้สวยทั่วไป
ฉันไม่บ่นชะตาแล้ว ไม่คิดถึงอดีตแล้ว
ใช้ใจรับประจวบัน คุ้มครองทุกการพบปะ
แม้ทางข้างหน้าจะไกล ยังคงเดินฝ่าฝนลม
แม้จะเจ็บปวดทั่วตัว ยังคงรักษาความจริงใจ
(中泰合唱 16Bar)
红尘中 我走一程又一程
痛与欢 都刻进生命的纹
风里闯 雨里奔 做自己的神
不负此生 不负初心的真
ในฝุ่นโลก ฉันเดินทางวันแล้ววัน
เจ็บปวดและความสุข ลงรอยในชีวิต
วิ่งในลม ว