( โอ้ย... น้อ โอ้ย... น้อ...สาวเอ้ย....)
Yeah... Blue Dragon in the house...
ส่งใจไปให้เธอ... สาวบ้านนา...
โอ้แม่กานดา... สายตาเธอช่างเฉียบคม
ดั่งศรปัก-อก... ให้ระทมจนหวั่นไหว
ตัวพี่คนซื่อ... ยืนทื่ออยู่ข้างกองไฟ
อยากทักทายไป... แต่ใจมันสั่นระรัว
งามดั่งดวงเดือน... เลื่อนลอยเด่นบนนภา
น้องนางบ้านนา... หรือนางฟ้าลงมาโปรด
ไอ้หนุ่มหมอลำ... ทำได้แค่ยืนขอโทษ
ที่ไม่กล้าโจทย์... ขานรักให้เธอได้ยิน
(เอ้ยยะ... เอ้ยยะ...)
เก็บคำว่ารัก... ซ่อนไว้ในเสียงพิณ
ฝากสายลมบิน... พัดผ่านไปหาเธอ
(Stop Beat)
ก็คนมันอาย... ได้แต่ละเมอ...
อยากบอกฮัก... ให้ดังลั่นทุ่ง (Baby)
แต่ใจพี่มุ่ง... แค่แอบมองเธอตรงนี้
เขินอายเหลือเกิน... แม่เทพี
ขอส่งเพลงนี้... แทนคำในใจ (Ooh Yeah)
แค่ได้เห็นหน้า... ก็สุขเกินกว่าสิ่งใด
รักเธอแบบ Lo-fi... ช้าๆ แต่ว่ามั่นคง
(เอ้ยยะ! เอ้ยยะ! เอ้ยยะ!)
พี่บ่แม่นคนเมือง... ที่พูดจาหวานหู
แต่พี่เป็นคนรู้... ว่าใจพี่มีแค่เจ้า
อาจจะดูเชยๆ... เสื้อผ้าก็ดูเก่าๆ
แต่รักของเรา... มันใหม่เสมอเชื่อไหม
จะเขียนเป็นกลอน... วอนฝากดวงดาว
ให้ช่วยบอกข่าว... ว่าพี่คนนี้แอบหวง
ไม่ได้เจ้าชู้... ไม่คิดจะหลอกจะลวง
ขอมอบทั้งดวง... ใจนี้วางที่ตักนาง
อยากบอกฮัก... ให้ดังลั่นทุ่ง (So shy to say)
แต่ใจพี่มุ่ง... แค่แอบมองเธอตรงนี้
เขินอายเหลือเกิน... แม่เทพี
ขอส่งเพลงนี้... แทนคำในใจ (Ooh...)
แค่ได้เห็นหน้า... ก็สุขเกินกว่าสิ่งใด
รักเธอแบบ Lo-fi... ช้าๆ แต่ว่ามั่นคง
หากวันไหน... ที่เธอไม่มีใคร
ลองหันมามอง... ทางนี้ได้ไหม
(เอื้อน.........)
คนขี้อาย... จะรอตรงนี้... ไม่หนีไปไหนแน่นอน
( เอ้ยยะ... เอ้ยยะ...)
รักนะ... แต่ไม่กล้าบอก
Just Lo-fi love...
เอ้ยยะ...
(End)