รออย่างไร้จุดหมายกลางสายลม
(于风中无望地等待)
风骤然改道呼啸穿过每个岔路口
(ลมพลันเปลี่ยนทาง พรวดพราวผ่านทุกแพร่ง)
我编起分叉的发尾犹如追逐那句中断的诅咒
(ผมถักเปียที่แยกสอง ไล่ตามคำสาปที่ขาดกลาง)
誓言失了重量在耳畔化作呼救
(คำสาบานไร้น้ำหนัก กลายเสียงร้องขอความช่วย)
在漆黑的夜里我是一面破碎的旗颤栗飘摇
(ในราตรีอันมืดมิด ฉันคือธงผุยผง ปลิวสะท้าน)
学会侧身以单薄之躯对抗洪流
(เรียนรู้เอียงกาย ต้านกระแสด้วยกายาบาง)
在每一次漩涡中修炼不被连根拔起的艺术
(ในทุกคราววังวน ฝึกศิลป์ไม่ให้ปลิดราก)
路灯俯下身测量我倾斜的角度
(เสาไฟโน้มลงมา วัดมุมเอียงจนถนัด)
世界忽然空旷只剩风我是自己锈蚀的末锚
(โลกดันว่างเปล่า เหลือเพียงลม ฉันคือสมอสุดท้ายขึ้นสนิม)
你如一阵风拂来片刻清爽
(เธอเป็นดั่งสายลม พัดโชยมาชื่นฉ่ำ)
却卷走我全部炽热片甲不留
(แต่กลับกวาดล้าง ความรุ่มร้อนทั้งหมดไปสิ้น)
说爱我的人沉没于人海
(ผู้กล่าวว่ารักกัน จมหายกลางมวลมนุษย์)
如露珠沉入黎明只剩心在寒颤中呜咽
(ดั่งหยาดน้ำค้างจมรุ่งอรุณ ใจสั่นครวญหนาวเหน็บ)
若余生只剩背道而驰
(หากชีวิตเหลือเพียง การเดินทางสวนทิศ)
为何思念仍在你离去的码头一寸寸扎根
(ทำไมอาลัย ยังฝังราก ณ ท่าเรือที่เธอจากไป ทีละนิ้ว)
你如同一场梦铺展开虚幻的蜃景
(เธอเป็นดั่งฝัน ก่อภาพลวงตาเวิ้งว้าง)
却在确认时崩塌化作齑粉
(แต่เมื่อยืนยันหา กลับพังทลายเป็นผุยผง)
曾言爱我的人消散于晨雾
(ผู้เคยบอกรักกัน จางหายในม่านหมอก)
如帆影没入云层如候鸟背弃归途
(ดั่งเรือลับเมฆา นกย้ายถิ่นหนีทาง)
若重逢只是途中的微尘
(หากวันพบเจอ เป็นเพียงธุลีกลางทาง)
为何心跳仍背叛我朝你消逝的方位一次次冲锋
(ทำไมหัวใจ ยังทรยศ วิ่งใส่ทิศทางเธอ อย่างไม่ลังเล)
早该承认花期本是短暂的刑
(ควรยอมรับแล้ว ดอกไม้มีวันร่วงโรย)
早该明白潮汐自有冰冷的程
(ควรเข้าใจแล้ว ว่าคลื่นมีกฎกำหนด)
可我偏要向背影索求永恒
(แต่ฉันยังดื้อดึง ขอนิรันดร์จากเงาหลับ)
向沉默的誓言索取回声的凭证
(ขอหลักฐานตอบรับ จากคำสาบานอันเงียบงัน)
花开匆匆花落匆匆犹如明月隐没长空
(ดอกบานรวดโรย ร่วงรวดโรยดุจจันทร์ลับลอย)