00:00/00:00
外链地址
https://www.eemp3.com/audiofile/9f4d77482ff95ae4d37643ab2595e8a6.mp3
点击复制木鱼声碎 青灯照经帷
长安夜雨打湿琉璃瓦当
铜铃在檐角摇曳千年风霜
译经僧的笔尖凝着月光
驼铃曾穿过沙漠载去梵唱
贝叶经上金粉渐渐昏黄
我数着念珠等莲花开放
掌纹里蜿蜒着恒河的浪
曾在雪山之巅寻找过彼岸
玛尼堆的经文被风吹散又聚拢
鹰笛声里听见远古的回响
酥油灯照亮壁画上飞天的袖
我叩长头丈量大地与星空
额间沾满泥土与星辰的对话
雅鲁藏布江逆溯进梦中
倒影里佛塔与高楼重叠成画
谁说般若需渡千里烟波
当晨曦漫过金顶的刹那
我看见自己跪在佛前求索
佛像眼中映见我鬓边白发
转经筒转着生老病死的轮回
我忽然懂得佛不说度化
只是让我们看见 心本来无垢
如纳木措湖底不语的云霞
琵琶弦诉敦煌遗失的谱
筚篥声里飞天衣带渐隐
我调和青金石与朱砂的露
在亚麻布上画须弥山日暮
金线勾勒坛城旋转的弧
一念间三千世界绽放又收束
画师眼角有千年雪水注
滴入颜料开出八瓣莲花簇
谁说般若需渡千里烟波
当晨曦漫过金顶的刹那
我看见自己跪在佛前求索
佛像眼中映见我鬓边白发
转经筒转着生老病死的轮回
我忽然懂得佛不说度化
只是让我们看见 心本来无垢
如纳木措湖底不语的云霞
我拆开所有经文寻找答案
只找到摩诃般若波罗蜜多八字
像八瓣莲花托起宇宙的夜晚
每个字里都有银河在流转
终于我不再追问佛在何处
当酥油灯芯爆出第一朵花
我悟 我心即佛
悟 三千大千世界在我掌中呼吸
谁说般若需渡千里烟波
当晨曦漫过金顶的刹那
我看见自己跪在佛前求索
佛像眼中映见我鬓边白发
转经筒转着生老病死的轮回
我忽然懂得佛不说度化
只是让我们看见 心本来无垢
如纳木措湖底不语的云霞
我收起笔墨时天已微亮
昨夜画的坛城沙被风吹向东方
一粒沙飞过雪山落在大雄宝殿
住持早课时看见 沙中开出彼岸花
花瓣上印着从未写过的经文
无无明 亦无无明尽
乃至无老死 亦无老死尽
铜钟响起时
整座长安城开满虚幻的花
译经僧的笔尖
一滴墨悬了千年
终于落下
不写般若
不写波罗蜜
只绘就了一面
照见众生的
镜
༄༅། །ཤེས་རབ་སྙིང་པོའི་སྡིངས་སུ་གནས་པའི་དེ་ཁོ་ན་ཉིད་ལ།།
于智慧心髓中安住之真如
བདག་མེད་ཕྱི་རོལ་མེད་པར་སྟོང་པ་ཉིད་དུ་གྲགས།།
无我无外本为空性
འོད་གསལ་རྒྱ་མཚོ་ལས་མི་གཡོ་བའི་མེ་ཏོག་བཞད།།
光明海中不动之花
སེམས་ཀྱི་དྲི་མེད་མེ་ལོང་དུ་འཆར་བ་ཡིན།།
心之无垢镜中现
木鱼声碎 青灯照经帷
长安夜雨打湿琉璃瓦当
铜铃在檐角摇晃千年风霜
译经僧的笔尖凝着月光
驼铃曾穿过沙漠带走梵唱
贝叶经上金粉渐渐昏黄
我数着念珠等莲花开放
掌纹里蜿蜒着恒河的浪
འཁོར་ལོ་བསྐོར་བའི་ལྷུང་བཟེད་དུ།།
于转经廊下
དུས་ཀྱི་རླངས་པ་མི་འགག་པར་འཁོར།།
时光烟云不歇轮转
སངས་རྒྱས་ཀྱི་གསུང་སྒྲ་རྒྱ་མཚོ་ལས།།
佛陀语声自法海
བདུད་རྩིའི་ཆར་པ་ད་ལྟའི་བར་ཡང་འབེབས།།
甘露之雨至今飘洒
曾在雪山之巅寻找过彼岸
玛尼堆的经文被风吹散又聚拢
鹰笛声里听见远古的召唤
酥油灯照亮壁画上飞天的袖
我叩长头丈量大地与星空
额间沾满泥土与星辰的对话
雅鲁藏布江倒流进梦中
倒影里佛塔与高楼重叠成画
རི་མོའི་བྱ་གཞག་དུས་ཀྱི་བྱེ་མའི་སྒོ།།
彩绘事业乃时光微尘之门
མཁའ་འགྲོའི་གར་ཆ་ནམ་མཁའི་རྒྱ་མཚོར་གྱུར།།
空行舞姿成虚空之海
བལྟམས་ནས་འཇིག་པའི་ཀུན་རྫོབ་ཀྱི་མཁར།།
生而灭的世俗之城
སྤྲུལ་པའི་རྫོང་ཁུང་ནས་རྟག་པར་གནས།།
自幻化窗牖永驻
琵琶弦说敦煌遗失的谱
筚篥声里飞天衣带渐模糊
我调和青金石与朱砂的露
在亚麻布上画须弥山日暮
金线勾勒坛城旋转的弧
一念间三千世界绽放又收束
画师眼角有千年雪水注
滴入颜料开出八瓣莲花簇
སེམས་ཀྱི་རང་བཞིན་འོད་གསལ་གྱི།།
心性本来光明
དྲི་མ་མེད་པའི་མེ་ལོང་ལ།།
无垢明镜
སྣང་བ་ཀུན་བཏང་སྤྲུལ་པའི་གར།།
万现皆离幻化舞
གནས་ལུགས་རྟོགས་ན་འོད་དེར་གྲོལ།།
若识本住即于光中解脱
谁说般若需渡千里烟波？
当晨曦漫过金顶的刹那
我看见自己跪在佛前求索
佛像眼中映出我鬓边白发
转经筒转着生老病死的歌
我忽然懂得佛不说度化
只是让我们看见——心本来无垢
如纳木措湖底不语的云霞
འཁོར་བའི་སྒོ་དྲུག་སུ་ཡིས་བརྒྱབ།།
谁叩响六道轮回之门
སྲིད་པའི་མུན་ནག་སུ་ཡིས་འཇོམས།།
谁驱尽世间黑暗
ངང་པའི་རླུང་འཚུབ་དབུགས་ཀྱིས་བཅོས།།
以天鹅羽息调和狂风
མེ་ཏོག་ནམ་མཁའི་ཁྲོད་དུ་བཞད།།
花开虚空之中
我拆开所有经文寻找答案
只找到摩诃般若波罗蜜多八字
像八瓣莲花托起宇宙的夜晚
每个字里都有银河在迁徙
终于我不再追问佛在何处
当酥油灯芯爆出第一朵花
我见——我心即佛
见——三千大千世界在我掌中呼吸
藏文圆满-心性光
སེམས་ཉིད་མུན་པ་རང་སར་གསལ།།
心性黑暗自明朗
བློ་ཡི་པདྨོ་རྒྱ་མཚོར་བཞད།།
觉性莲开法海
དགོངས་པའི་ཟླ་བ་གངས་ལྗོངས་སྤྲུལ།།
悲愿月映雪域幻
འདིར་ནི་མྱ་ངན་འདས་པའི་ཆོས།།
我收起笔墨时天已微亮
昨夜画的坛城沙被风吹向东方
一粒沙飞过雪山落在大雄宝殿
住持早课时看见——沙中开出彼岸花
花瓣上刻着从未写过的经文：
“无无明 亦无无明尽
乃至无老死 亦无老死尽”
铜钟响起时
整座长安城开满虚幻的花
译经僧的笔尖
一滴墨悬了千年
终于落下——
不写般若
不写波罗蜜
只画了一面
照见众生的
镜
藏文结谛-虚空印
ཀུན་བཏང་སྤྲུལ་པའི་རྣམ་པ་འདི།།
万般幻化相
སེམས་ཀྱི་དྲི་མེད་མེ་ལོང་ལ།།
于心无垢镜
གསལ་ཡོད་གསལ་བྱེད་མེད་པར་ཤར།།
明现无明者而显
འདི་ནི་ཡོངས་སུ་རྫོགས་པའི་གཏམ།།